Vrij Nederland heeft deze week een uitgebreid verhaal over het Utrechtse Stationsgebied. Met als kop 'De ziel van Utrecht is verkocht' geven de Utrechtse journalisten Leendert van der Valk en André de Vos een weinig vrolijk stemmend beeld van de huidige ontwikkelingen.

Zoals de kop boven hun verhaal al aangeeft linken ze de (on)mogelijkheden die de stad heeft bij de aanpak van het Stationsgebied met de verkoop eind jaren zestig van de voormalige Stationswijk aan ontwikkelaar Bredero, die Hoog Catharijne uit de grond stampte.

Het verhaal begint met een fraai voorbeeld van hoe het werkt tussen de gemeente en Hoog Catharijne-eigenaar Corio. De toenmalige wethouder Walther Lenting weigerde tijdens een overleg begin 2006 akkoord te gaan met de overkluizing van 70 meter, die Corio over de open te graven Catharijnesingel wilde leggen. "Corio-directeur Gerard Groener loopt boos weg bij het overleg en belt burgemeester Brouwer. Korte tijd later zitten de partijen opnieuw om de tafel, mét burgemeester Brouwer. Lenting tekent met viltstift twee gaten in de betonnen overkapping, zodat er licht op de onderliggende singel zal vallen. Het compromis: een overkluizing van 122 meter, met nog steeds zeventig meter beton, maar ook de gaten van Lenting. De partijen tekenen vlak voor de verkiezingen het contract. Nu, ruim drie aar later, bespreekt (...) Corio met een nieuwe wethouder opnieuw over de overkapping. De tekening van 2006 is gebleven, de gaten zijn verdwenen. Zeventig meter beton is 122 meter beton geworden."