1 mei in Zuilen. Foto: Jos van Sambeek

De politie is er in een maand tijd nog altijd niet in geslaagd om de spullen te tonen, die ze zegt in beslag te hebben genomen tijdens de landelijke 1 mei-demonstratie in Utrecht. DNU wilde de (volgens de politie) dertig stokken, vijf in sokken verpakte biljartballen en een ketting zien omdat geen enkele opgepakte demonstrant was beschuldigd van het bezit ervan. Dit terwijl er op de aanvankelijk ongeveer 250 demonstranten een politiefunctionaris aanwezig was en de demonstratie met een goot aantal camera's op video is vastgelegd.

DNU heeft alleen foto's kunnen maken van elf in beslag genomen stokken waaraan spandoeken en protestborden bevestigd waren. Die waren niet, zoals de politie stelde, geprepareerd om als wapen te gebruiken. Bovendien bestaat er jurisprudentie die inhoudt dat spandoeken en protestborden, dus ook de bijbehorende stokken, niet mogen worden afgepakt omdat dat in strijd is met het recht op demonstratie.

DNU ontving wel een door de politie gemaakte foto van een steen in een sok, die als gevaarlijk slagwapen gebruikt kan worden. Bewijs dat er nog vier biljartballen (of stenen) in sokken waren, is niet geleverd. Verder heeft de politie niet kunnen verklaren waarom er niemand is opgepakt voor het vernielen van een bushokje aan de Cartesiusweg, ondanks de aanwezigheid van een overmacht aan politiemensen en politiecamera's op ME-bussen en op de helmen van politie-bikers. Diverse ooggetuigen meldden overigens dat een politiepaard de abri had geramd en dat het glas kort daarna uit het raamwerk viel.

De politie hield de demonstratie naar eigen zeggen drie kwartier (in werkelijkheid bijna 2 uur) op nadat de ruit van het bushokje was bezweken en omdat een aantal demonstranten geweigerd had gezichtsbedekking af te doen. Onderweg van het beginpunt bij station Zuilen richting binnenstad waren de circa 150 overgebleven demonstranten omringd door 218 ME'ers en ander politiepersoneel, een zo massale inzet dat die bij vele toevallige passanten tot verontwaardigde reacties leidde.

De enige verklaring van de politie voor het massale optreden was dat er aanwijzingen waren dat onder de demonstranten mensen zouden zijn, die bij eerdere demonstraties in den lande geweld hadden gebruikt. Maar feit is dat bij de 1 mei-demonstratie in Den Bosch in 2009 1 persoon werd aangehouden wegens het kladden van een leus en een jaar later in Nijmegen een die geweld zou hebben gebruikt.

Wie ooggetuige was van de 1 mei-demonstratie in Utrecht kan niet anders dan concluderen dat de politie uiterst ver is gegaan om een enkele rotte appel te persen uit een groep demonstranten, waarvan het overgrote deel geen enkele bedreiging vormde voor de openbare orde en veiligheid. Iets dat in schril contrast staat met de onmacht die de politie aan de dag legt als het gaat om zaken als bijvoorbeeld de pesterijen tegen het inmiddels uit Leidsche Rijn weggevluchte homostel.

Dat de politie geen enkele prioriteit geeft aan het tonen van het in beslag genomen materiaal, geeft daarnaast ook te denken. De lijst met gevaarlijke spullen werd, al dan niet bewust, gebruikt in een politiepersbericht als onderbouwing voor de juistheid van de keuze van de autoriteiten om de demonstranten als potentiële criminelen tegemoet te treden. Dat de demonstranten stellen dat ze zich door het politie-optreden niet alleen bedreigd en in hun vrijheid van meningsuiting beperkt voelden maar ook gecriminaliseerd, is daarom begrijpelijk.

Een inbeslaggenomen steen in een sok. Foto: Politie Utrecht.

De inbeslaggenomen stokken. Foto: Ramon Mosterd / DNU.