Henk Maaijer.

In Utrecht is onlangs een overleden man bijna 'van gemeentewege' begraven terwijl de familie, die makkelijk traceerbaar was, niet op de hoogte van zijn overlijden was. De overleden man was de 75-jarige zwager van Henk Westbroek, Henk Maaijer. Westbroek bracht het verhaal maandag in zijn wekelijkse column op Radio 1 en op DNU naar buiten.

Westbroek vermoedt dat Maaijer op donderdag 5 januari lopend onderweg was naar zijn huisarts en toen hij door een hartaanval is getroffen. Een vrouw schoot hem te hulp en later probeerde ambulancepersoneel Maaijer te reanimeren. Maaier werd naar het UMC gebracht maar is niet meer bij kennis geweest en overleed de zaterdag erna.

Enkele dagen later begonnen Westbroek en zijn vrouw zich zorgen te maken omdat ze niets van Maaijer hoorden, terwijl die gewoon was om wekelijks bij hen te komen eten. Nadat ze hem zowel maandag als dinsdag niet aan de telefoon kregen, gingen ze woensdag naar Maaijers flat aan de Centaurusdreef in Overvecht. Daar troffen ze alleen een uitgehongerde kat aan.

Navraag bij de politie leerde dat Maaijer dood was. De Sociale Dienst had al een begrafenis geregeld waar de stadsdichter bij aanwezig zou zijn, bij gebrek aan familie. Tot de begrafenis 'van gemeentewege' was volgens Westbroek besloten omdat de politie er niet in geslaagd was bloedverwanten te vinden. De politie noch de Sociale Dienst hadden Maaijers gegevens nagetrokken bij de afdeling Burgerzaken want daar hadden ze kunnen constateren dat Maaijer, zelf kinderloos, een broer en drie volle neven had. Maaijers huisarts bleek vergeten te zijn een neef te waarschuwen, die bij hem geregistreerd staat als officiële contactpersoon.

Westbroek was maandag, de dag waarop Maaijer in bijzijn van 18 familieleden en kennisen op Daelwijck is gecremeerd, nog altijd zeer aangeslagen over de gang van zaken. Zo maakt hij zich bijzonder kwaad over het feit dat de politie niet in de woning van Maaijer is wezen kijken, terwijl Maaier zijn huissleutels op zak had. Agenten hadden wel met twee buren gesproken maar waren daar niet wijzer van geworden. Als ze naar binnen waren gegaan hadden ze niet alleen een adresboek met namen van familieleden kunnen vinden, maar bijvoorbeeld ook Maaijers testament en uitvaartpolis. Ook met de telefoon, die Maaijer op zak had en die nog elf keer na zijn overlijden was overgegaan, was niets gedaan.

Westbroek wil een uitgebreid relaas over de gang van zaken opschrijven en toesturen naar de Utrechtse korpsleiding. Met het verzoek ervan te leren, zodat een dergelijk horrorverhaal nooit meer kan voorkomen. Verder wil hij graag in contact komen met de vrouw die zijn zwager eerste hulp verleende. De vrouw had een agent laten weten dat ze graag wilde horen hoe het met Maaijer ging, maar de agent was haar gegevens kwijtgeraakt.