De lokale politiek is al weken in zomerslaap. Toch moet er door het nieuwe college naarstig gewerkt worden aan de begroting van de gemeente. Bij de presentatie van dat stuk zijn ook de wittebroodsweken van het college om, dat is een begroting van dit college. Er sijpelen in gemeenteland al wat berichten door die voorspellen dat ook de Utrechtse begroting de huidige stilte als een storm zal doorbreken.

Harrie Bosch liet al weten dat door de kredietcrisis de inkomsten uit grondexploitatie fors zijn teruggelopen en projecten uitgesteld worden. Vincent Oldenborg zal vast al uitgezocht hebben wat dit voor gevolgen heeft voor de algemene middelen. Er komt minder geld uit het gemeentefonds van het rijk, de belangrijkste inkomstenbron voor de stad en de gekortwiekte provincies zullen eveneens moeten bezuinigen. Er zijn al gemeenten die bibliotheken gaan sluiten. En zo werkt het meestal: welzijn, cultuur, sport en onderwijs, daar vallen de klappen. Ergens een rotonde minder of een fly-over schrappen levert de gemeente geen geld op, dat geld is gelabeld aan die projecten, bovendien de meter van de voorbereidingskosten tikt gewoon door.

Toch zou het volgens mij lonen eens te kijken wat er aan harde infrastructuur is begroot en wat bijvoorbeeld getemporiseerd kan worden of misschien zelfs soberder kan. Vrijkomend geld zou je kunnen gebruiken om de pijn in de sociale sector te verzachten. Zo’n verschuiving van hard naar zacht vergt wel dat wethouders over hun portefeuille heen durven kijken en tot een echt gemeenschappelijke begroting kunnen komen. Ik acht dit college daartoe in staat. Sterker, het zou mij tegenvallen wanneer men daar niet in zou slagen. Uiteraard zal de oppositie proberen zo’n begroting lek te schieten, maar een eendrachtig college en de coalitiepartijen moeten dat kunnen doorstaan.

Maar het college kan ook anders redeneren. Men zit in het eerste jaar, verkiezingen zijn nog ver weg, men beroept zich op de hachelijke economische situatie, lijken uit de kast en natuurlijk - wanneer dat doorgaat - het rechtse kabinet dat 18 miljard gaat bezuinigen. In deze variant zegt het college dat men met de rug tegen de muur staat en draconisch moet bezuinigen, iets van na het zuur komt het zoet of zo.

Aangezien ik nog steeds goedgelovig ben zet ik in op de eerste variant.