Af en toe trekt er een zware teerwalm over Kanaleneiland en delen van Utrecht West. Waar ik eerst dacht dat dit de asfaltering van de A2 betrof, blijkt dit toch niet zo te zijn. Bovendien is de landtunnel dik geasfalteerd en het wegdek van belijning voorzien. De wegwerkzaamheden zijn daar al een tijdje klaar. Het komt van de Asfaltcentrale die aan het Amsterdam-Rijnkanaal ten westen van de stad staat. En aangezien westenwinden overheersen in Nederland dan weet je het wel.

Vroeger werd de asfaltwalm vaak gecompenseerd door de geur van bakkerijen, die je in de wijk had. Maar bakkers mogen op grond van milieurichtlijnen al lang geen brood en taarten meer bakken in de bebouwde kom. Te veel overlast, de broodfabrieken staan nu ergens ver buiten de stad.

Ons Utrecht meldt dat de Asfaltcentrale de productie gaat verdubbelen naar 600 duizend ton per jaar. Tja, de komende decennia hebben we nog wel wat te asfalteren. Het spul slijt ook snel en dan worden er verse lagen aangebracht. U kent dat, om 11 uur ’s avonds in de file staan, ramen dicht om de teerlucht buiten te houden. De wegwerkers staan ook altijd aan de aflandige kant en wisselen elkaar af bij het roeren in die soep.

GroenLinks in de stad heeft vragen gesteld wat de effecten zijn voor het milieu en ook provinciale staten roert zich. Het is de provincie die de vergunning moet verlenen. Het lijkt me meer dan terecht dat er eens kritisch wordt gekeken naar de normen om ongerustheid bij bewoners weg te nemen. Ik snap de voordelen van de productie midden in het land, het voorkomt vervoer over lange afstanden, al ben ik benieuwd wie de afnemers zijn, misschien wel export naar Duitsland.

Straks ligt de centrale in het midden van de stad. Jaren geleden heeft de gemeente al eens geprobeerd om de centrale te verplaatsen, ook voor woningbouw. Na de bakkerijen, Cereol en Nedal, ook deze vervuiler weg. Het lijkt me van wel.