maandag 21 mei 2012
Antonie Kamerling
Als de dag van gisteren herinner ik me de grijns op het gezicht van Antonie Kamerling. Het was 10 mei 1998, tegen half vijf 's middags. FC Utrecht had zojuist met 2-1 van Ajax gewonnen. In de Amsterdam Arena nog wel.
Het was sowieso een wonderlijke middag. Sportief gezien stond er niks meer op het spel, maar vanuit Utrecht was de publieke belangstelling voor dit onderonsje tegen de aartsrivaal groot. Een mensonterende treinrit naar de Bijlmer werd getrotseerd met liederen waarin alle frustraties uitvoerig werden bezongen. De aankomst was verre van vriendelijk en de donkergrijze rook van brandend plastic werkte verstikkend. En dan kuchend met z'n allen een lange tunnel in, op weg naar onze plekken.
Terwijl wij moesten plaatsnemen achter glasplaten en zicht belemmerend gaas, vond een goed gesoigneerde Antonie Kamerling zijn plekje op de hoofdtribune. Wij schreeuwden onze longen uit ons lijf na treffers van John de Jong en Michael Mols. Antonie Kamerling, zelf Feyenoord-supporter, hield zich wijselijk in. Af en toe keek hij onze kant op. Met een blik alsof hij een emmer water op de rand van de deur had gezet en zijn slachtoffer al naar de klink greep.
In de rust haalden wij het kattenkwaad uit, zoals Antonie Kamerling dat in zijn jonge jaren ook altijd deed. We rekenden onze belegde broodjes en frisdrank af met gebruikte, lege Arena-betaalkaarten. Toen één van de bedienden ons in de smiezen had, kregen we gelukkig nog wat bijval van een beangstigend gespierde mede-supporter. “Hij zegt toch dat ze die pasjes net uit de automaat hebben gehaald. Als jij die jongens dat eten niet meegeeft, trek ik je kop eraf.”
FC Utrecht hield ook na rust stand. Na afloop van de wedstrijd sprak Ajax-trainer Morten Olsen er nog schande van dat we het afscheid van de Deense voetballer Michael Laudrup hadden verstoord, terwijl het grootste deel van de Amsterdamse aanhang al ruimschoots voor het laatste eindsignaal huiswaarts was gekeerd. Antonie Kamerling was wel gebleven. Ik zie hem nog zitten tussen al die lege stoeltjes.
Afgelopen week won FC Utrecht opnieuw met 2-1 van Ajax. Het lijkt wel of iedereen Antonie Kamerling al vergeten is.
- login of registreer om te reageren
-
Vuilnisbelt
9 mei 2012 -
Moskeeplein
30 juni 2011 -
Een woord van dank
26 mei 2011 -
Lachen, gieren, brullen
5 april 2011 -
Feminisme kent zijn grenzen
15 maart 2011 -
Afgeschminkt
8 maart 2011 -
Tijd voor de PVV
3 maart 2011 -
Het Tsjernobyl-karakter van Utrecht
6 november 2010 -
Gay-alert
22 oktober 2010 -
Driemaal sorry
15 oktober 2010
