Leefbaar Utrecht had ooit die prachtige slogan: Niet links of rechts maar Utrechts. En die slogan zou in dit tijdsgewricht ook voor het huidige college moeten gelden. Ik proef nu dat men zich politiek wil afzetten tegen het nieuwe kabinet en dat is voor de grote Utrechtse belangen als de verkeersinfrastructuur, woningbouw, sociale zaken en onderwijs niet zo handig.

Zonder geestverwanten in het kabinet doe je namelijk als stad de beste zaken. De bewindslieden kunnen dan zeggen dat ze ongeacht politieke kleur handelen en daarmee nemen ze de oppositie de wind uit de zeilen. Zeker de collegeleden moeten zich daar bewust van zijn; de gemeenteraad kan aan politiek doen.

Destijds kreeg ik (CDA) het meeste gedaan bij Roger van Boxtel (D66), Johan Remkes (VVD) en Karin Adelmund (PvdA). Annie Brouwer (PvdA) deed samen met de leefbare Yet van den Bergh uitstekend zaken met Karla Peijs (CDA). Nooit speelde bij deze bewindslieden politieke kleur een rol. Ik begrijp dat Harrie Bosch (PvdA) liever met Ella Vogelaar (PvdA) van doen had dan nu met Melanie Schultz van Haegen (VVD). Ik hoop dat hij er overheen kan stappen.

Het ergste wat er kan gebeuren is Calimero-gedrag. En dan, wanneer er straks echte financiële keuzes in de gemeentebegroting worden gemaakt, wijzen naar het kabinet. Natuurlijk is de weg naar arme Job (PvdA), vrolijke Emile (SP), wijze Alexander (D66) of boze Femke (GroenLinks) snel gevonden en zullen die meteen vragen stellen in de Tweede Kamer.

Vooral ook doen, maar laat het niet ten koste van resultaten gaan. Ik hoop dat men over de eigen partijschaduw kan heenstappen en kiest voor Utrecht.