maandag 21 mei 2012
Tijd voor de PVV
Alsof je door een Oost-Duits stadje heen rijdt, zo tegen de grens van Polen aan. Lekker grauw sfeertje, flats waar je liever vanaf springt dan in woont. Ondanks alle verwoede pogingen om de boel met posters van bloemen en bijtjes wat op te fleuren. Nergens in de stad komen de verkiezingsposters van de PVV beter tot hun recht dan op de Carnegiedreef in Overvecht.
De enige die lacht, is Geert Wilders. Het verkiezingsbord is volgeplakt met zijn affiches. Alsof hij nog de enige is op wie je kunt stemmen. En hoe je het ook wendt of keert, zijn partijslogan komt in deze omgeving in elk geval briljant tot zijn recht. Geen gezeik, valse belofte of woordgrapje dat inmiddels je strot uitkomt. Maar gewoon een soort van dienstmededeling: Tijd voor de PVV. De omgeving kan wel een impuls gebruiken.
De PVV staat er bovendien om bekend problemen graag bij de wortels aan te pakken. Zelfs het onvolprezen peuterprogramma Het Zandkasteel kreeg ervan langs toen daarin het Suikerfeest werd gevierd, op de publieke omroep nog wel. Kamerlid Martin Bosma vroeg de minister daarop of hij wel kon uitsluiten dat Smurfin na de invoering van de sharia stokslagen zou krijgen op de staatstelevisie. Dat Overvecht maar weet hoelaat het is.
Wilders kwam vorige week zelf het sfeertje in onze stad nog proeven. Op de Steenweg bestelde hij een frietje. Hij moest een paar minuten wachten, maar deed dat met alle geduld. Misschien wel symbolisch, om zijn woorden aan de bevolking wat kracht bij te zetten. Je hoeft in deze gehaaste samenleving niet meer op de klok te kijken. Daarvoor is het toch al te laat. We kunnen geen kant meer op. Het is tijd voor de PVV.
Ik was woensdag toch benieuwd hoe de verkiezingen waren afgelopen. Het was tegen negenen en de stembussen gingen bijna sluiten. De climax naderde, maar dat gebeurde sneller dan verwacht. En donkere vrouw pakte mijn pols en mompelde wat onverstaanbaars. Ik keek haar vragend aan, waarop ze het nogmaals probeerde. Of ik misschien wist hoelaat het was, stamelde ze in gebrekkig Nederlands. En wat daar grappig aan was.
- login of registreer om te reageren
-
Vuilnisbelt
9 mei 2012 -
Moskeeplein
30 juni 2011 -
Een woord van dank
26 mei 2011 -
Lachen, gieren, brullen
5 april 2011 -
Feminisme kent zijn grenzen
15 maart 2011 -
Afgeschminkt
8 maart 2011 -
Tijd voor de PVV
3 maart 2011 -
Het Tsjernobyl-karakter van Utrecht
6 november 2010 -
Gay-alert
22 oktober 2010 -
Driemaal sorry
15 oktober 2010
