De hele zomer regen en nog te jong zijn om echt vakantiewerk te doen. Dat was zo ongeveer de samenvatting van het acht weken durende gemok van de oudste Idol Mind junior. Pas over enkele maanden is hij oud genoeg om dan eindelijk het grote geld te gaan verdienen. “O, en dan word ik meteen maar bedrijfsleider. Dat verdient beter, niet dan?”

De jeugd wil vooral snel en veel geld verdienen. Een ouderwetse, ouderlijke preek (“ga toch vooral hard studeren en een boek lezen”) helpt niet. Daarom haal ik maar een krantenknipseltje te voorschijn van vorige week. “Kijk, dit meisje was zeventien, toen ze bedrijfsleidster werd van de speelgoedketen Bart S. op het winkelcentrum Rokade in Zuilen.” Meneer Idol Mind vond dat al een bizar oude leeftijd om bedrijfsleider te worden.

Aangezien de jeugd geen krant leest, zeker niet als dat gezien wordt als een opdracht van hoger hand, heb ik hem dan maar eens het verhaal verteld van dat meisje van zeventien die bedrijfsleidster werd bij onze Bart S.

Een bedrijfsleider, ook bij een grote winkelketen, heeft veel verantwoordelijkheden. Personeel, financiën, de artikelen: alles moet in orde zijn voor de klanten. Daar dacht de veel te jonge bedrijfsleidster van onze Bart S. iets anders over. Ze manipuleerde haar medewerksters, ronselde een straatschoffie, pakte een paar klappertjespistolen (die lagen toch onder handbereik) en overviel haar eigen winkel. Dat gebeurde iets meer dan een jaar geleden.

Daar was veel ophef over. Ook al, omdat de Marokkaanse slager, de overbuurman van Bart S., op spectaculaire wijze er met zijn slagersmes achteraan ging. Samen met een politieman wist de – overigens verder altijd vriendelijke - slager het straatschoffie te overmeesteren. De twee winkelmeisjes, die dus in het complot zaten, stonden er als giechelende bakvissen bij. Ik kan me nog een commentaar uit die tijd herinneren dat ze werden gecomplimenteerd voor hun koelbloedigheid door direct het geld (4000 euro) af te geven aan de overvallers. De bedrijfsleidster bleef voortvluchtig. Een jaartje later had de politie de zaak eindelijk rond: wat duurt dat trouwens lang om zo’n truc te ontmaskeren. De bedrijfsleidster (inmiddels 18 jaar geworden) werd gearresteerd, net als de twee winkelmeisjes. En alle vier vallen ze in de doelgroep van Zuilen-Oost, waar wij de afgelopen jaren nou zo ons best voor hebben gedaan door allerlei welzijns –en heropvoedingsprojecten te initiëren (en te betalen).

Maar goed. Het is ook een beetje de schuld van die verdomde Bart S. Een klein beetje, want iedereen is uiteindelijk verantwoordelijk voor zijn eigen daden. Maar toch, die rol van de grote ondernemer hierin blijft tot dusver wat onderbelicht. Want welke ondernemer zet er nou een zeventienjarige als bedrijfsleider neer in zijn pand. Zo’n kind kan toch geen winkel runnen? Te weinig opleiding, te weinig ervaring en een gebrek aan verantwoordelijkheid. Dat hoort nou eenmaal bij die leeftijd. Waarom maakt die Smit dan toch de keuze om een veel te jonge bedrijfsleider aan te stellen? Heel eenvoudig: hoe jonger het personeel, des te lager de loonlasten. Ja, je wordt niet voor niets de grootste speelgoedgigant van het land. De ondernemer neemt dus een weloverwogen risico om te jong personeel in te huren voor verantwoordelijk werk.

Voor dergelijke ‘bedrijfsongelukjes’ is Bart S. goed afgedekt - daar hoeven we ons geen zorgen om te maken. Maar onze wijk, het winkelcentrum Rokade kregen er echter weer een kruisje bij in de categorie ‘slecht imago’. Dat zal Bart S. verder een rotzorg zijn.

Het weerhoudt de jonge Idol Mind er overigens niet van om toch in te zetten voor het allerhoogste op jonge leeftijd. Hij wijst naar een foto van DSK in diezelfde krant. “Die ouwe lul heeft zijn levenservaring in ieder geval niet in zijn hersens opgeslagen”, zegt hij cynisch.

Altijd een weerwoord, die jonge gasten.