Soms word je getroffen door aardige en lieve bewoners. Zoals de mensen in de De Lessepsbuurt met wie ik onlangs in gesprek raakte. Bijna iedereen staat in brand van de grote dingen die om ons heen gebeuren: de euro-crisis, de PvdA-subsidies en nog veel meer van dat soort treurnieuws. Maar als je zo af en toe een praatje aanknoopt met een buurtbewoner, ontdek je ook dat er mensen zijn die zich gelukkig ook zorgen maken om kleine dingetjes. En ook proberen om die kleine probleempjes op te lossen.

Zo vertelde buurtbewoonster Sylvia Corsten mij dat zij en andere bewoners bezig zijn om mussenvides onder de daken te plaatsen. Ik had daar nog nooit van gehoord, maar ik ben dan ook verder onmetelijk beperkt in mijn kennis van vogelzaken. Zo’n vide, vertelde ze, is namelijk een voorziening aan de voet van een hellend dak, bij de onderste rij dakpannen. De mus kan zich daar veilig nestelen en haar jonge baby-musjes laten opgroeien tot grote mus.

Maar waarom is dat nou nodig? De bewoonster uit de De Lessepsbuurt wist me dat haarfijn uit te leggen. De huismus komt over als ‘streetwise’. Een bluffer, slim en flexibel. Een overlever die altijd kans ziet om zijn kostje bij elkaar te scharrelen. Zelfs de wrede mens heeft het vogeltje in zijn hart gesloten. Want wie heeft er nou een hekel aan de huismus? En daarbij, hij is geliefd om zijn vrolijke getsjilp, is absoluut niet schuw – zonder brutaal te worden - en hipt vrolijk door onze tuintjes.

Toch neemt de huismussenpopulatie af. In de jaren zeventig waren er nog een kleine 2 miljoen broedparen. Dat is nu echter meer dan gehalveerd. In oude steden als Utrecht heeft zelfs een afname van 90 procent plaats gevonden. Die afname van de populatie is onder andere te wijten aan een andere tuininrichting (minder ligusterheggen) en minder braak liggende ruige landjes. Want alles moet volgebouwd worden. De oorzaak van de afname komt ook door een andere dakpanconstructie die wordt doorgevoerd bij nieuwbouw of renovatie. De mus kan zich dan niet meer nestelen, zoals voorheen op het dak.

En juist dat laatste is in de De Lessepsbuurt de afgelopen jaren gebeurd. De prachtige oude arbeiderswoningen zijn daar allemaal gerenoveerd. Echt schitterend vakwerk, een parel voor de wijk. Maar tegelijkertijd is gebruik gemaakt van andere dakpannen en een andere constructie. Hierdoor kwam de mus in het gedrang. Het grappige is nu, dat bewoners van de De Lessepsbuurt ontdekten dat er de afgelopen jaren steeds minder musjes in hun straat waren. Voor de renovatie had je heel veel mussen, nu bijna niet meer. Na research kwamen bewoners er achter dat de nieuwe dakpannen de boosdoener was. En ook, dat zij in Nederland niet de enige zijn met dit kleine gemis. Andere buurtbewoners in andere plaatsen hebben dit ook opgemerkt. En deze huismusvrienden hebben toen bedacht dat je zogeheten mussenvides onder die nieuwe daken kan plaatsen om zo de populatie van de huismus in stand te houden.

Samen met woningbouwvereniging Mitros werd dit voorstel voor de zomervakantie opgepakt. Mitros was nog even bang dat we een zomer zouden krijgen waarbij de mussen van het dak zomaar konden vallen. De woningbouwcorporatie beloofde daarom dat na de zomervakantie de mussenvides geïnstalleerd zouden worden. Maar nu het risico op een hele warme zomer volledig voorbij is, kan Mitros die vides per omgaande plaatsen, wat ons betreft.

Wat een lief, klein, mooi initiatief in deze woelige tijd. Toen ik vanmorgen door de De Lessepsbuurt liep, zag ik een grootvader met zijn kleinzoon van een jaar of drie tegenover een groepje huismussen staan. In de tuin van de grootvader werd het kind door de mussen uitbundig begroet. De opa bleef staan en zei: “Tsjip”. In zijn mondhoeken ontlook een glimlach.

Idol Mind
Blogger uit Zuilen