Gisteren kwam mijn kleine Idol Mind-mannetje dodelijk vermoeid maar dolgelukkig en vol enthousiaste verhalen thuis. Hij was namelijk de hele week met zijn Groep 8-klas op kamp geweest. Naar Oldebroek, waar het Utrechts Buitencentrum is gehuisvest. Dit educatieve natuurcentrum bestaat al meer dan 60 jaar. En meer dan 60.000 Utrechtse leerlingen van alle basisscholen zijn daar ooit geweest om de natuur te ontdekken. Om hun medeleerlingen echt te leren kennen. En om zichzelf te leren kennen, want vaak is het voor de kinderen een eerste meerdaagse expeditie buitenshuis zonder wakende ogen van ouders of andere familieleden.

Als je over het Utrechts Buitencentrum praat, dan gaan de ogen van kinderen en volwassenen (die daar vroeger in hun jeugd zijn geweest) meteen glimmen. Zo’n werkweek in het laatste jaar van je basisschooltijd maakt een onvergetelijke indruk en hoort bij je opvoeding in Utrecht. Ook de kleinste Idol Mind-junior zat vol verhalen over bijzondere stenen die hij had gevonden, over het hout zagen in het bos en dat ze echte kaarsen hebben gemaakt. Dit soort verhalen hoorden we met plezier aan, toen we gisteravond aan de eettafel zaten. Het mannetje gloeide van vermoeidheid, zijn stem was schor, zijn gezicht lijkbleek maar hij had genoten als een beer.

En toen vertelde hij dat er in het Utrechts Buitencentrum overal papiertjes opgeplakt hingen met de tekst dat het Utrechts Buitencentrum door bezuinigingen gesloten zou worden. Het nieuws sloeg in als een bom. “Wie bezuinigt nou ons Buitencentrum weg”, riepen we verontwaardigd? Volgens onze kleine natuurliefhebber was het de schuld van de gemeente. Die wilde geen subsidie meer geven. Die informatie had Idol Mind junior goed opgevangen. Op de website van het Utrechts Buitencentrum wordt namelijk vermeld dat zij de poorten op 1 januari 2013 zullen moeten sluiten: “Het is dan ook bijzonder betreurenswaardig dat de Gemeente Utrecht - zonder nadere inhoudelijke opgaaf van reden - heeft aangekondigd voornemens te zijn geen subsidiegelden meer ter beschikking te stellen voor het Utrechts Buitencentrum. Zonder die subsidie kunnen wij niet verder.”

Peter Verberg, directeur van de Daltonschool Rijnsweerd en voorzitter van de stichting Utrechts Buitencentrum, is woedend. Hij vertelde me dat hij vorige maand geroepen werd bij een ambtenaar die hem de bovenstaande boodschap meedeelde. Argumenten, behalve dan eenzijdige financiële, zijn er niet om het centrum te sluiten. De stichting heeft geen schulden en is transparant in wat zij doet en uitgeeft. En bovendien: niemand vindt deze subsidiëring, het gaat om 150.000 euro, een verspilling. Integendeel. Ik heb nog nooit iemand ontmoet die het Buitencentrum een onzinnige bezigheid zou zijn voor kinderen. De woede van de ervaren onderwijsman Verberg zal daarom ongetwijfeld door zo’n beetje heel Utrecht worden gedeeld.

Het is niet alleen het stopzetten van die subsidie, zo appelleert Verberg. Het is ook zo dat de opstal van het Buitencentrum ongeveer 4,5 miljoen euro waard is. Als de gemeente dit nu van de stichting voor een symbolisch bedrag koopt voor 1 euro, dan kun je boekhoudkundig voor een langere termijn het Buitencentrum exploiteren. Maar zo creatief zijn de desbetreffende ambtenaren niet. Een eenvoudige rode pennenstreek halen (zonder verdere enige motivatie) door de subsidie is veel makkelijker.

Het moet haast een Kafkaiaanse vergissing zijn, zou je zo denken om het natuur educatiecentrum in Oldebroek (nota bene de geboorteplaats van onze burgemeester) te sluiten. Dan heb je een college met GroenLinks, die ook nog de gemeentelijke centen bewaakt en verdeelt, en dan gebeurt er zo iets. Hoe kan dat nou? Groener dan het Utrechts Buitencentrum kan niet! Ons kleine Idol Mindje weet het wel: “Ze hebben zeker een groen soepje in hun ogen”. Vermoeid en ook een beetje gedesillusioneerd gaat hij naar bed. Politicus wil-ie niet worden. “Ik word boswachter”.

Idol Mind
Blogger uit Zuilen