Allereerst: er zijn meer woningen nodig om Utrecht een aantrekkelijke stad te laten blijven. Maar daarvoor zijn ook meer groen-, cultuur- en sportvoorzieningen voor nodig. Utrecht en Leidsche Rijn kunnen alleen dan knooppunt van kennis en cultuur blijven, de Utrechtse Universiteit alleen dan de grootste, de creatieve kennisindustrie alleen dan innovatief blijven, als we het vestigingsklimaat in Utrecht aantrekkelijk blijft. De aantallen zoals ze vastgelegd zijn, zijn echter niet helemaal maatgevend, maar geven voor D66 slechts een ambitie aan. We zijn er voor om zo'n 14.000 woningen (inclusief werkgelegenheid en een spoorverbinding Almere-Utrecht-Breda) in de bouwopgave aan Almere te laten. D66 wil tevens een fasering in de woningbouwopgave. Zo waren we altijd tegen het voorbereiden van de bouw van huizen in Rijnenburg, tot Leidsche Rijn en het Stationsgebied af zijn. Woningen kunnen niet komen in de groene gebieden rondom de stad, die zijn van ecologisch en economisch levensbelang om Utrecht aantrekkelijk te houden. Dat betekent dat je vooral binnenstedelijk moet bouwen. En dan vooral in die segmenten die de doorstroming in de woningmarkt verbeteren: goedkopen koopwoningen, middeldure huurwoningen en vooral ook doorstroomwoningen tussen kamers en eensgezinswoningen in: studio's en 2-kamerappartementen bv. Dat kan met name in zgn. transformatiegebieden: voormalige bedrijventerreinen die nutteloos geworden zijn zoals de Merwedekanaalzone, Cartesiusdriehoek, enz. Maar ook kan er hoger gebouwd worden daar waar dit mogelijk is: op het Veemarktterrein e.d., maar ook in Rijnvliet bv. Verder wil D66 dat er liefdevoller omgegaan wordt met de huidige flats in bv. Overvecht en Kanaleneiland. Daar kan ook een wooncarrière worden gemaakt na grondige en creatieve innovatie van de flats (bv. bovenste 2 etages penthouses maken, onderste 2 etages atelierwoningen of maisonnettes). Tot slot wenst D66 een masterplan binnenstedelijk ontwikeling: haal bewonersorganisaties, projectontwikkelaars, woningcorporaties, scholen, enz. bij elkaar om te bekijken welke belangen eenieder heeft en welke afspraken zo kunnen worden gemaakt over HOE te ontwikkelen. Binnenstedelijk bouwen is lastig: mensen willen geen huizen voor hun eigen woning, luchtkwaliteit en bereikbaarheid blijven de komende jaren precair en speelplekken of groen voor de deur zijn geliefd. Hoe toch de woningvoorraad toe te laten nemen en de aantrekkelijkheid en leefbaarheid van de stad te laten profiteren vergt innovatievere manieren van denken dan wat er tot dusver plaatsvindt. We kunnen daarbij van dichtbebouwde steden in het buitenland leren over bv. sociaal veilig en kwalitatief mooi groen op daken of op binnenplaatsen.
