Gastcolumn: De ochtend dat nummer 4 verdween

Het is 29 november 2005. Ik wordt wakker en sta op. Loop naar de keuken, zet het koffieapparaat aan, zet de pc aan en zet de tv aan. Niks nieuws onder zon, een dag zoals zo veel dagen. Een dag zoals zoveel mensen die ochtend wakker werden en hun ding hebben gedaan, inderdaad...niks nieuws onder de zon.

Met mijn koffie naast me, kijk ik mijn mail na, zoals zoveel mensen dat 's morgens doen. Op de achtergrond het geluid van het NOS Journaal. Die donkere stem: “het 11 uur journaal, met Maartje van Wegen”.

“Goedemorgen, in zijn woonplaats De Meern is vannacht FC Utrechtspeler David di Tommaso in zijn slaap overleden”.

Ik spring op, ren naar de bank en zit vol ongeloof naar het beeld te staren. Ineens is de ochtend die zo lekker simpel begon, zoals elke ochtend, een andere ochtend geworden. Een ochtend die je je leven niet meer vergeet.

Zoals iedereen nog weet waar hij of zij was op 9/11, toen Kennedy, toen Fortuyn vermoord werd. David werd, in tegenstelling tot al die andere mensen en ik, die “gewone” ochtend niet meer wakker!

En de zon? Geen idee of er zon was die dag, maar voor David niet meer. Een asgrauwe dag werd het, een asgrauwe week werd het, en nu je er aan denkt is het weer asgrauw.

Oh ja, dacht ik vanmorgen toen het besef er via de twitters en facebooken van tegenwoordig er ineens kwam dat het “al weer” 7 jaar geleden is dat dit jonge mens uit het leven van zijn vrouw Audrey en zoontje Noah werd gerukt. Want dat is toch wel het grootste drama. Maar al snel bleek dat deze asgrauwe dag voor half Nederland asgrauw werd. Dat bleek wel bij het afscheid van onze nummer 4, onze Dito.

Langzaam aan komt het besef weer, en om welke reden dan ook, je gaat toch weer naar dat filmpje zitten kijken, terwijl je dat filmpje al 20, 30 misschien wel 50 keer gezien hebt.

U kent het filmpje wel, die van Jean Paul, zijn snikkende, half huilende toespraak. Het gaat nog steeds als een mes door de ziel. En voor je het weet zit je zelf weer met diezelfde dikke strot alleen iets minder tranen als die ochtend. U weet wel, die ochtend, 7 jaar geleden....

Die ochtend dat onze nummer 4 zijn nummer voor altijd meenam.

Merci David...
Fulco Raatsie

Fulco, wat heb je dit mooi geschreven! Ontroerend! Moet je vaker doen!

Inhoud syndiceren

Beeldverhaal

Eindrondje Mosterd

Ramon Mosterd
https://smartlend.se

Laatste reacties

hoezo willekeur, dat je op de bunnikside mag staan en op de cityside niet? wat een onzin. als je wilt staan, ga je lekker naar de bunnikside. wil je dat...

Door: jsmn

hoezo willekeur, dat je op de bunnikside mag staan en op de cityside niet? wat een onzin. als je wilt staan, ga je lekker naar de bunnikside. wil je dat...

Door: jsmn

Tjonge Ben, heb je ook nog wat positiefs over je cluppie te melden? Wat een gezeur om niks, lekker boeiend die zogenaamde invloed van supporters. Ga gewoon...

Door: Supporter

Beste Vincent,

Een leuk en herkenbaar stukje. Ik ben ook zo’n stadsvogel. Om precies te zijn ben ik een 2xmodaalhaan. Mijn hok staat in een ietwat...

Door: Krakeling

De klankbordgroep die betrokken is bij de planvorming op het EKP-terrein laat weten dat de tweede weg, de zuidelijke ontsluitingsweg via de Da-Costakade,...

Door: René Lukassen

Fulco, wat heb je dit mooi geschreven! Ontroerend! Moet je vaker doen!

Door: Supporter

Andere media

Inhoud syndiceren